Büyüme, hemen hemen tüm şirketlerin temel hedefleri arasında yer alır. Ancak her şirket bu hedefe ulaşamaz; ulaşanların önemli bir kısmı ise büyümeyi sürdürülebilir kılamaz. Bu noktada kritik bir ayrım yapmak gerekir: Şirketler için asıl hedef büyümek değil, sürdürülebilir olmaktır. Büyüme ise sürdürülebilirliğin bir sonucu veya bir aracı olarak anlam kazanır.   Şirketler büyümezse ne olur?

Mütevazılığın fazlası   Mütevazılık, günlük dilde “alçakgönüllülük” olarak bilinir. Mütevazı liderler; hata yaptığını ya da bir konuyu bilmediğini kabul etme cesareti, başarıyı tek başına sahiplenmeme ve başkalarının katkılarını takdir etme özellikleriyle öne çıkar. Araştırmalar, mütevazı liderlerin ekip içinde bağlılığı, güveni ve iş birliğini güçlendirdiğini gösteriyor (1). Bu yönüyle mütevazılık, neredeyse bütün kültürlerde övgüyle anılan bir

“Kısa yazmak ustalık ister” ancak her kısa yazı ustalık eseri değildir. Bazı uzmanlara göre, sözü gereksiz yere uzatmak, özgüven yetersizliğinin işaretidir. Yazıları süsleyerek uzatmak, üzerinde yeterince çalışılmamış bir fikrin eksikliğini telafi edemez. Bir metin ne kadar kısaysa, o kadar güçlü olmak zorundadır. Bu güçlük sebebiyle ustalık gerekir.   Kısa yazmanın faydaları ve mahsurları Kısa yazmanın

Tuz yüklü eşek: Eşeğin öğrenmesi   Bir tüccar, satın aldığı tuzları eşeğine yüklemiş. Eşek ağır yükün altında zorlanarak ilerliyormuş. Irmak kenarındaki dar patikadan geçerken ayağı kaymış ve suya düşmüş. Tuz suda erimiş; beli bükülen eşeğin yükü hafiflemiş. Yükü hafifleyen eşek, yoluna neşeyle devam etmiş. Tuzun bir kısmı suda eridiği için zarar eden tüccar, birkaç gün

Epstein skandalı ve Gazze’nin düşündürdükleri   Geçtiğimiz hafta ABD Adalet Bakanlığı’nın yayımladığı Epstein dosyaları, dünya kamuoyunun ana gündemlerinden biri hâline geldi. Batı’nın en tanınmış siyasetçi, iş insanı ve kanaat önderlerinin pedofili ağıyla ilişkilendirildiğine dair iddialar, uzun süredir dillendirilen ahlaki çöküş tartışmalarını yeniden alevlendirdi. Türkiye’de ve İslam dünyasında bazı çevreler, Epstein dosyaları ile Gazze’de yaşanan soykırımı

John Case’in Open Book Management adlı eseriyle (1) literatüre kazandırılan, Jack Stack’in The Great Game of Business çalışmalarıyla (2) uygulama boyutu güçlendirilen Finansal Verilere Dayalı Katılımcı Yönetim yaklaşımı; şirketin temel finansal verilerinin çalışanlarla açık ve anlaşılır biçimde paylaşılmasını ve bu veriler üzerinden çalışan katılımıyla toplam performansın iyileştirilmesini hedefler. Bu modelde şeffaflık, hesap verebilirlik ve katılım

Öngörülemeyen riskler   Standart risk yönetimi sistemleri, risklerin önceden tanımlanmasına ve ölçülmesine dayanır. Ancak dünyanın en gelişmiş risk yönetimi sistemi bile her duruma hazırlıklı olmayı garanti edemez. Bazı riskler ya henüz bilinmiyordur ya da bilinse bile gerçekleşme ihtimali son derece düşük görülür. Bu sebeple, bu risklerle başa çıkmak için kaynak ve yetkinlik ayırma konusunda isteksiz

Bürokrasi, sorumluluk ve nitelik ilişkisi   Bürokrasi, mecazi anlamda “kırtasiye işlerini öne sürerek işlemleri zorlaştırma” olarak tanımlanır. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere bürokrasi, günlük dilde çoğunlukla negatif bir çağrışım taşır. Yavaşlık, hantallık, yeniliği ve gelişimi engelleme gibi kavramlar bürokrasiyle birlikte anılır. Peki bu algıdan hareketle bürokrasiyi başlı başına kötü bir uygulama olarak tanımlayabilir miyiz? Cevap

Başarının önündeki gizli engeller   Her yönetici zaman zaman başarısız olur. Böyle durumlarda başarısızlığın sebebi çoğu zaman diğer çalışanlarda, organizasyon yapısında ya da süreçlerde aranır. Oysa başarısızlıkların önemli bir bölümü, bireyin kendi iç dinamikleriyle ilgilidir. Bu iç dinamiklerin en kısıtlayıcı olanı, “gizli engeller” ya da diğer adıyla “sınırlayıcı inançlar”dır. Gizli engeller; kendini sabote eden düşünce

Ailede başlayan kurumsal yaşantımız   Yöneten–yönetilen ilişkilerinin ailede başladığına inanırım. Bu inançla 2016 yılında yayımladığım kitabıma “Aileden Holdinge Bilimsel Yönetim” alt başlığını vermiştim. Kitapta, ilkeleri ve kuralları olan ailelerde yetişen çocukların ileride kurumsal yaşama daha kolay adapte olduklarını anlatmıştım. Ahlakçılar, çocuk–ebeveyn etkileşiminin ana rahminde başladığını söyler. Bu görüşe ben de katılıyorum. Eğer bugün o kitabın